Ik ben een overlevende van ritueel misbruik. Als je (ritueel) misbruik hebt meegemaakt, bevat de volgende informatie zeer waarschijnlijk triggers. Ook als je dit niet hebt meegemaakt, zal het volgende schokkend materiaal zijn. Lees het bij voorkeur op een rustig moment en het verdient aanbeveling te zorgen dat je er met iemand over kunt praten.
Opgeschreven op 21 oktober 2007, bewerkt op 9 maart 2008.
Ik werd verwekt bij een rite, zo is mij verteld.
Tijdens de zwangerschap werd mijn tweelingzusje weggehaald. Later werd mij dit verteld en kreeg ik er de schuld van. Er staan mij heel duidelijk beelden hiervan voor de geest, in geluiden en kleuren. Ik werd te vroeg geboren, met een keizersnede en daarna in de couveuse gelegd.
Toen ik thuis kwam uit het ziekenhuis, werd ik door mijn vader verkracht. Ook hiervan staan mij beelden voor de geest, waarbij ik mezelf zie liggen in een plas met bloed, door iedereen verlaten.
Mijn vader was de leider van een sekte van de Illuminati, van de tak van de Ku Klux Klan. Dit is een vorm van satanisme, en de Illuminati gaan terug tot het oude Mesopotamie. De Ku Klux Klan is veel jonger, die is pas enkele eeuwen oud.
Vanuit de KKK werd ik geprogrammerd voor de doeleinden van de cult. Ik werd eerst getest, waarbij gekeken werd op welke prikkels ik het meest gewenst reageerde. Daarna werd ik doelgericht gemarteld met elektroshocks, (elektrische) stokslagen, felle lichtflitsen en harde, extreem hoge of extreem lage geluiden, en (groeps)verkrachtingen.
Ook werd ik dagenlang opgesloten in een grijs of beige geschilderde kamer, waar ik niet in slaap mocht vallen, en geen eten en geen drinken kreeg. Als er eindelijk iemand kwam, mocht ik geen enkel teken van hechting tonen, ook niet als diegene me overlaadde met liefkozingen en troostende woorden, dat werd extreem zwaar afgestraft. Als diegene brood of drinken bij zich had, mocht ik geen verlangen daarnaar tonen, en diegene at en dronk het voor mijn neus op. Dit was een van de vele manieren waarop ik werd geprogrammeerd om mij te isoleren van andere mensen, zodat ik beter bruikbaar zou zijn voor de cult.
Ook werd ik geprogrammeerd om trouw te zijn aan de cult en altijd terug te keren.
Verder werden allerlei kleine details in mijn leven geprogrammeerd, zoals hoe ik bijvoorbeeld de afwas deed, zodat ik niet zou kunnen leren zelf te kiezen en mijn eigen wil zich niet zou ontwikkelen.
Dit programmeren begon meteen na mijn geboorte en is doorgegaan tot in mijn volwassen leven. Telkens werden opnieuw dezelfde boodschappen bevestigd op die manier.
In mijn vroege jeugd leerde ik door programmeringen enorm veel (oude en levende) talen. Dit diende voor het lezen van de oude geschriften en voor het handelen in mensen, drugs, wapens en harde pornografie, met veel verschillende landen, waarvan de cults van Illuminati onderling verbonden zijn. Deze talen zijn wel geprogrammeerd, maar als de programma's niet geactiveerd zijn, spreek ik ze niet, geen woord.
Toen ik vier jaar was, werd mijn zusje geboren. Tijdens de zwangerschap werd haar tweelingbroertje in een rite weggehaald. Ik moest hem opeten.
Nadat mijn zusje geboren was, raakte mijn moeder in een post-natale depressie. Dit zou vier jaar duren. In deze tijd haalde zij veel steun uit haar geloof in God en in Jezus. Ik werd daardoor geraakt en heb vanaf die tijd in hem geloofd.
Toen ik een jaar of acht was, moest ik een bloedverbond met satan sluiten. Ik werd in mijn polsen gesneden en moest met mijn bloed schrijven dat ik God en Jezus verloochende. Ook werd in deze tijd een pentagram boven mijn geslachtsdeel in mijn huid gekrast, wat een duidelijk litteken achterliet. De littekens van het bloedverbond mocht ik nooit aan iemand tonen.
Toen ik elf jaar was, werd ik voor het eerst ongesteld. Ik werd in een rite zwanger gemaakt en na drie tot vier maanden werd het kind weggehaald, ook weer in een rite. Daarna gebeurde dit opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. In totaal ben ik de moeder van twintig kinderen, waarvan achttien zijn heengegaan. Drie van hen heb ik voldragen, waarvan een stierf toen hij twee jaar oud was. Hij stierf aan ondervoeding, in mijn armen, terwijl ik gedwongen werd mijn eigen moedermelk te drinken. De twee anderen zijn voor zover ik weet nog in leven, de een bij de cult waar ik misbruikt werd, de ander is verhandeld naar een andere cult. Zij groeien op zonder dat iemand van hun bestaan weet, achter slot en grendel, ik weet niet waar. Veel van mijn kinderen heb ik op moeten eten nadat zij bij mij waren weggehaald. Het kind dat ik op mijn vlucht verloor, heb ik opgegeten omdat ik niet wist wat ik er anders mee moest doen, ik wist niet anders meer.
Op mijn vijftiende werd ik in een christelijke kerk gedoopt. Ik ging het water in met de littekens in mijn polsen en op mijn buik, ik kwam uit het water zonder, ze waren weg. Dit was voor mij het teken dat God zei: “Zij hoort bij mij”.
Op mijn zestiende werd ik genitaal verminkt. Dit was de initieringsrite om mij in de reguliere prostitutie te laten werken. Vanaf mijn derde jaar was ik voor prostitutie al uitgewissld met andere cults.
Een deel van mijn baarmoederwand werd weggesneden. Ik moest het weggesneden deel opeten. Hierdoor werd mijn baarmoeder kleiner en niet in staat om mee te groeien met het kind als ik weer zwanger zou worden, waardoor ik een miskraam zou krijgen na 3 a 4 maanden, wat daarna ook telkens gebeurde.
Toen ik achttien was, ging ik op kamers wonen, maar het ritueel misbruik ging gewoon door.
Toen ik negentien was, ging ik naar een bijbelschool. Ik woonde daar intern en was er veilig voor de cult. Alleen in de weekenden dat ik naar huis ging, vond het misbruik plaats.
Ik beschermde mezelf al die tijd tegen wat er gebeurde, door mezelf op te splitsen in verschillende personen, mijn binnenmensen. Zij 'droegen' de trauma's voor me, wat ervoor zorgde dat ik hier niets van wist. Op de momenten dat de cult mij misbruikte, was ik 'iemand anders'. Dit was nodig om te overleven, maar zorgde er ook voor dat ik (nog) geen actie kon ondernemen om het te stoppen.
Op de bijbelschool, die twee jaar duurde, kwamen bij mij de eerste herinneringen aan misbruik naar boven.
De vier jaar daarna leefde ik van herbeleving in herbeleving. Zo kreeg ik steeds meer informatie over mijn leven: ik was niet alleen misbruikt door de dominee, hij had me ook ritueel misbruikt bij een sekte. En dat niet alleen, mijn vader had mij ook misbruikt.
En tenslotte bleek dat mijn vader de leider van die cult was, en dat het misbruik nog steeds plaatsvond.
Toen was het genoeg.
Ik logeerde op het moment dat dat me duidelijk werd, bij mijn toenmalige vriend. Ik bleef bij hem logeren en belde vandaaruit naar verschillende instellingen en gastgezinnen. Uiteindelijk kwam ik bij een gastgezin terecht, waar ik zeven weken bleef. Daarna ben ik opnieuw op kamers gaan wonen, in een andere stad, zonder aan mijn ouders of de cult te vertellen waar ik was.
Met de hulp van mijn therapeut vocht ik tegen de programma's die mij zeiden dat ik terug moest gaan en het lukte om dat niet te doen. Na verloop van tijd stopten ook de herbelevingen.
Er was echter nog steeds een vorm van misbruik in mijn leven. Ik had als jong kind een fantasiewereld opgebouwd, waar ik naartoe vluchtte als het me teveel werd. In die wereld kwam een roos op visite. Die roos deed heel vriendelijk en won mijn vertrouwen, maar bleek een kwaadaardige demon te zijn, die mij jarenlang misbruikte. Wat hij en zijn drie vrienden met me deden, kan ik met geen pen beschrijven. Daar zijn geen woorden voor. Het is zo afschuwelijk, dat je het je niet kunt voorstellen, en het is misschien ook beter als je dat niet probeert. Daarom zal ik niet proberen het te vertellen.
Maar nu was het tijd om hen weg te sturen. Ik en mijn binnenmensen stopten met naar hen te luisteren, op hoe zware straffen dat ons ook kwam te staan. Daarna begonnen we hem weg te sturen in de naam van Jezus en uiteindelijk ging hij. Hij bleef nog een aantal binnenmensen misbruiken, warvan ik niet wist, tot we hem ook daarbij wegstuurden. Dat heeft dus een paar keer dezelfde strijd gekost, maar uiteindelijk was hij helemaal weg.
Vanuit programma's raakten we in onze nieuwe omgeving opnieuw in de prostitutie. Daaruit bleven we op een gegeven moment weg. We zaten er nog niet diep in en ze lieten ons met rust.
Ook waren we verslaafd aan drugs, die ons ons hele leven waren toegediend en die we verdienden door in de prostitutie te werken. Nu moesten we dus ook daarmee stoppen, wat ook lukte. Anderhalf jaar later stopten we ook met het gebruiken van alcohol.
Toen ik verwerkt had wat ik had meegemaakt, begonnen de duizenden binnenmensen waaruit ik had bestaan, zich samen te voegen. Dat was een intensief en soms beangstigend, maar ook heel mooi proces. Uiteindelijk werd ik helemaal een.
Toen moest ik leren leven als een persoon, en dat was vooral in de eerste weken erg wennen. Na al die jaren vechten, stortte ik ook in, ik kon bijna niets meer, behalve in bed liggen. Vrienden nodigden me toen uit om een poosje bij hen te komen logeren. Dat deed me heel goed en na een aantal weken was ik uitgerust en ging ik naar huis.
Ik zal het verleden nooit kunnen vergeten, en het zal altijd deel zijn van wie ik ben. Dat heeft niet alleen moeilijke , maar ook mooie kanten.
Een overlevende
Mijn levensverhaal wordt binnenkort ook gepubliceerd op mijn nieuwe site (nog niet in de lucht) 'Tranen van Hoop', een site voor overlevenden van misbruik en hun supporters.